Slingshot (2024)
Trójka astronautów — John, kapitan Franks i inżynier Nash — znajduje się na pokładzie statku kosmicznego Odyssey 1, zmierzającego na Tytana, największy księżyc Saturna. Aby dotrzeć do celu, wykonują ryzykowny manewr grawitacyjny (slingshot) w pobliżu Jowisza, który ma nadać im odpowiednią prędkość.
Załoga przeprowadza długotrwałą misję, korzystając z hibernacji — co około 90 dni budzą się, aby sprawdzić systemy i skontaktować się z Ziemią. Z czasem John zaczyna doświadczać coraz bardziej niepokojących halucynacji i wizji – pojawia się przed nim postać Zoe, kobiety, którą zostawił na Ziemi. W miarę pogłębiania się problemów – zarówno technicznych, jak i psychicznych – zaufanie między członkami załogi zaczyna się załamywać. Nash popada w paranoję, a Franks pozostaje nieugięty co do celu misji.
Opis fabuły często podkreśla ambicję filmu — gdy rzeczywistość i paranoja zacierają się, widz zastanawia się, co jest prawdziwe, a co wyobrażone. Film skłania do pytań o granice ludzkiej percepcji i psychologii w izolacji kosmicznej.
Odbiór i charakterystyka
- Slingshot zebrał przeważnie mieszane recenzje krytyków. Rotten Tomatoes przyznaje mu 38% od krytyków i 65% wśród widowni, wskazując na podkreślone wykonanie Casey’a Afflecka, ale także na niedostatki fabularne.
- The Guardian chwali napięcie psychologiczne, grę aktorską (zwłaszcza Afflecka i Fishburne’a), a także odniesienia do klasyki SF jak Interstellar, Ad Astra, Moon.
- Roger Ebert oceniał film krytycznie, zarzucając mu nudę i powierzchowność fabuły, a także słabe zaangażowanie aktorskie Afflecka.
- Z kolei portal Let’s Get Off This Rock Already! docenił wizualne przejścia między scenami i ukazanie psychicznego rozpadu protagonisty, zwłaszcza poprzez halucynacje.
- Użytkownicy Reddita zauważyli mieszankę thrillera psychologicznego i technologicznego, z domieszką dramatu związkowego, oraz zawiłe flashbacki, które ich zdaniem niepotrzebnie spowalniały pierwszą połowę filmu.
Podsumowanie
Slingshot — w polskim wydaniu Mission Titan — to kameralny, utrzymany w napięciu thriller psychologiczny w konwencji science fiction. Opowiada o trudach samotności w kosmosie, zacierających się granicach między rzeczywistością a halucynacją oraz wewnętrznych kryzysach astronautów. Film stawia na budowanie atmosfery, grę aktorską i introspekcję, choć niektórzy widzowie i krytycy zarzucają mu fabularną powtarzalność i umiarkowane tempo.